Η σχέση του ατόμου με τη “Μητέρα Γη” αντανακλά συχνά τη πρωταρχική του σχέση με την προσωπική του μητέρα και, κατ’ επέκταση, τη σχέση του με τον κόσμο. Η αναδρομή στα αρχετυπικά στρώματα της “Μητέρας Γης” γίνεται για να επανασυνδεθεί με τις θεραπευτικές θηλυκές δυνάμεις, και να αναπτύξει έναν πιο αυθεντικό εαυτό. Είναι ένα βαθύ ψυχικό σύμβολο που ενσωματώνει τις πρωταρχικές εμπειρίες του ανθρώπου σχετικά με τη ζωή, τη φροντίδα, τον θάνατο και τη σύνδεσή του με το σύνολο της ύπαρξης.